ࡱ> /1.%`bjbj"x"x.@@  $ <<<<<<<<$h1 <<<<<<<<~<<<<0 P@0  L f,<<<<<<< <<<<<<<tt Amsterdamse medaille voor jarige Andriessen HOLLAND FESTIVAL Onder de vleugels van het Holland Festival vierde Louis Andriessen dit weekeinde zijn zeventigste verjaardag. Nederlands meest geroemde componist ontving uit handen van burgemeester Job Cohen de zilveren medaille van de stad Amsterdam. Voor de bezoekers van de concerten betekende de viering een traktatie op werken van de jubilaris zelf en van collegas die hij bewondert. Spreekstalmeester bij de Zaterdagmatinee in het Concertgebouw was de schrijver en componist Elmer Schnberger. Tijdens de changementen schilderde hij Andriessens levensloop in een notendop, afgewisseld met kleine anekdotes. De muzikaliteit was een kwestie van erfelijkheid. Als Louis meubelmaker zou zijn geworden, merkte Schnberger op, dan was hij er een die de poten onder de stoelen vandaan zaagt. Het componistenvak heeft Andriessen van huis uit meegekregen en in de jaren zeventig, overeenkomstig de tijdgeest, uitgebouwd tot een politieke stellingname. Samen met vader Hendrik Andriessen vormt Stravinsky een permanente inspiratiebron voor de medegrondlegger van de Haagse school. Voor de Nederlandse premire van Andriessens Haags Hakkh maakten de pianozussen Katia en Marielle Labque zaterdagmiddag hun opwachting. Het duo werd begeleid door het Asko|Schnberg, eveneens onder de baton van De Leeuw. De hoketustechniek, die de muzikale lijn over twee stemmen verdeelt, werkte buitengewoon indringend in deze uitvoering. Ook van Diderik Wagenaar stond een premire op de lessenaars. Zijn Preludio allInfinito klonk als een klok. Maar het hoogtepunt van deze laatste Matinee van het seizoen lag in de serene weergave van Andriessens Vermeer pictures. De feestelijkheden werden s avonds in het Muziekgebouw aan t IJ voortgezet met opnieuw het Asko|Schnberg op het podium, nu ook gedirigeerd door Jurjen Hempel. Verschillende componisten, onder wie Finsterer en Schnberger, hadden voor de gelegenheid een kort werkje geschreven waarin theatrale aspecten niet ontbraken. De mezzosopraan Cristina Zavalloni, met wie Andriessen al jaren nauw samenwerkt, stal de show, eerst in Folk songs van Berio en later in La Passione van de jarige. Deze podiumpersoonlijkheid beschikt over lenigheid in alle betekenissen. Met haar stem riep Zavalloni het ene karakter na het andere op en met haar lichaam zette ze op volkomen natuurlijke wijze haar interpretatie kracht bij. Als eervolle onderscheiding had het Muziekgebouw Andriessens naam laten graveren in zijn vaste stoel op rij vier. Frederike Berntsen +,-?@ ~ ɾhCJaJh5CJ\aJhgLCJOJQJ^JaJhCJOJQJ^JaJhCJaJhCJ0aJ0h5CJ0\aJ0 @,1h. A!"#$% F@F  StandaardCJ_HaJmHsHtHLAL Standaardalinea-lettertypeViV Standaardtabel4 l4a .k. Geen lijst @  00000@  I0I0I0I0I0    +T_ )'+,5`o !-&NTU[&{          8;Pr "Q3r%r P"Q8;gL+aX@4C~  @UnknownGz Times New Roman5Symbol3& z Arial"1B&B&4 2IP)?2+Amsterdamse medaille voor jarige AndriessenmsevertrravenOh+'0 , L X dpx,Amsterdamse medaille voor jarige AndriessenmsevertNormalrraven2Microsoft Office Word@F#@^@^՜.+,0  hp  Publieke Omroep ' ,Amsterdamse medaille voor jarige Andriessen Titel  !"#$%'()*+,-0Root Entry FP2Data 1TableWordDocument.SummaryInformation(DocumentSummaryInformation8&CompObjq  FMicrosoft Office Word-document MSWordDocWord.Document.89q